Τον Μάιο τριγυρνάω σ' ανθισμένους κήπους

πειράζοντας τις χαμηλοβλεπούσες δεσποινίδες,

τον Αύγουστο σε κάποια κορφή θα με πετύχεις

να ουρλιάζω στο φεγγάρι σαν καυλωμένος σκύλος,

τον Οκτώβρη να χαϊδεύω στοργικά τις αναμνήσεις

του καλοκαιριού, μπρος-πίσω σε μια κουνιστή καρέκλα,

και κάθε χειμώνα πεθαίνω

για να μπορέσω να γεννηθώ ξανά.