Σήμερα κάπου στον δρόμο έχασα κάθε σημείο στίξης κάπου μου έπεσαν φαίνεται αυτά τα φρένα τα φανάρια οι διαβάσεις ανάμεσα στις λέξεις φωτεινά σημάδια στον σκοτεινό ουρανό του λόγου κυματοθραύστες λέξεων σε συγκρατημένα λιμάνια του μυαλού χειμαρώδης τεχνικά λόγος ξεχύνεται σε αλλεπάλληλα κύματα χτυπώντας και ξαναχτυπώντας άμορφες όμορφες παρηχήσεις πηγαινοέρχονται πάνω κάτω φόρος φόβος φόνος πόνος πόλος πύλος πύλη σμίλη ανάκατος ήχος διαχέονται σε κατεστραμμένα μέσα χωρίς ανάσα χωρίς φωνή βουβή ομίχλη διανοητική προσπάθεια λεξολαγνεία χωρίς αιδώ ρυθμικά χτυπήματα στην πίσω πόρτα του μυαλού μου ποιός είναι ποιός είναι αυτός είναι δεν είναι είναι άχαρο γέλιο στο πρόσωπο κάνει το στόμα να μοιάζει ουλή από πολύ άσχημο τραύμα παραμορφώνει το πρόσωπο ανίατη φυσιολογική χαρακιά από ξυράφι μια άσχημη ουλή που ξεκινάει από την μια άκρη του προσώπου και φτάνει στην άλλη αυτός λοιπόν είναι που χτύπαγε την πόρτα τον γνώρισα πρώτη φορά μέσα από την θαμπάδα ενός κόκκινου ήλιου που πέθαινε η άμμος τρέχει ανάμεσα στα δάχτυλά μου τα φρύδια αδυνατούσαν να συγκρατήσουν τον ιδρώτα κόκκινα μάτια που τσούζουν από τ' αλάτι και την αϋπνία να τώρα που χάνω και τα ρήματα σιγά σιγά πρώτα οι χρόνοι μπερδεύονται και χάνουν σημασία σκουπίζω τα μάτια με την ανάστροφη του χεριού δεν βλέπω ο ήλιος μέσα στα μάτια μου στην παραλία δίπλα στην φλεγόμενη θάλασσα μια σκιά με σκεπάζει όχι δεν μιλήσαμε στο πλάι του αυτοκινήτου είχε ζωγραφισμένη μια κοκκινόμαυρη σημαία οι αρμοί του τρίζανε λες κι ήταν έτοιμο να ξεχαρβαλωθεί να τώρα χάνω και τις αντωνυμίες δεν θα αργήσουν και τα ουσιαστικά θα φανταστώ τα κέντρα του εγκεφάλου μου να νεκρώνονται ένα ένα μυκητίαση στον φλοιό του εγκεφάλου η μεγάλη μάστιγα του πλανήτη Β13 προλάβαμε να δούμε τους δεινόσαυρους να πεθαίνουν εμείς τα ανθρωποειδή πήρανε εκδίκηση για τα ξαδέλφια τους της γης μικρόμυαλα ζώα με τρία κοντά πόδια και πρισματικά μάτια άρχισαν να ξεπροβάλλουν από την άμμο φαίνεται πως θα είναι οι διάδοχοι όμως πρέπει να τελειώσω δεν πρέπει να ξεχνιέμαι θα γράφω λέξεις στο χαρτί όσο ακόμα μπορώ μου έλειψαν θα μου λείψουν μου λειπουν οι λεξεις αθεράπευτη λεξολαγνεία ο καθηγητής το είχε πει κάποτε θα πεθάνεις μιλώντας εσύ δεν είχε ακούσει για την μυκητίαση του εγκεφαλικού φλοιού θα πεθάνω ανίκανος να συμπυκνώσω την παραμικρή έννοια σε λέξεις νοιώθω την συνείδησή μου σαν ένα υγρό μέσα σε δοχείο που είναι έτοιμο να σπάσει δεν θα πεθάνω θα χυθώ στον αέρα το περιβάλλον είναι πολύ φιλικό εδώ αν εξαιρέσουμε τους μύκητες βέβαια θυμάμαι εκείνο το βιβλίο που έιχα διαβάσει όταν ήμουν έφηβος το διάβασα πριν τους γονείς μου το διαβάσανε μετά εκείνοι θυμάμαι τον καυγά όταν ανακαλύψανε κάποιες περιέργες σκηνές αν έπρεπε να το είχα διαβάσει δεν μ' ενδιέφερε το διάβασα οι λέξεις απορροφήθηκαν είναι πια δικές μου δεν πίστευα ότι θα μπορούσε κάτι να μου τις πάρει σε μια απότομη στροφή ο προφυλακτήρας εκσφενδονίστηκε και καρφώθηκε σε ένα δέντρο το σύνολο κουδούνιζε σαν επιθανάτιος ρόγχος γιγάντιου μεταλλικού τέρατος οι πόλεις ερημώσανε η αρρώστεια δεν κάνει αστεία ένα χωριό φτιαγμένο μόνο από τρελλούς του χωριού είναι άσχημο θέαμα ακόμα και γι αυτούς τα μαζέψανε στα γρήγορα και μας αφήσανε στην ησυχία μας αυτά τα άσχημα πλοία τους όλο ρωγμές και σημάδια με όλων των ειδών τα παράσιτα κολλημένα πλάι τους βρώμικα νερά τρέχουν απ' τις τρύπες τους συχαίνομαι μου πήρανε τα βιβλία μου κάτι είπαν για περίεργα ηλεκτρικά πεδία παιδία παιδιά τα παιδιά μου τα αγαπημένα μου παιδιά πήρανε τα χαρτιά που ήτανε γραμμένα εικόνες μνήμες αισθήσεις παραισθήσεις παρηχήσεις θα ηχήσεις ο ήχος από τις καμπάνες δυνατός αναίσθητος απέθαντος ο χώρος καταρρέει θα ηχήσεις θα ηχηθώ θα χυθώ μια συνείδηση διάχυση το ρευστό διαρρεύσει καταρεύσει αναρεύσει υπερβολική δόση ειρωνείας ο αέρας σπιθίζει θα σπαθίσει τον ήχο ανάρρωση κατανάλωση υπερκατανάλωση άλωση προς τα μέσα συνάλωση μην παίζεις εμπάιζεις θα θα ανάσα ανάσα έφυγε