Ανθρώπινα κουφάρια, κούφια, μαραμένα όντα

τα πρόσωπα τα γκρίζα θα σηκώσουν, στον ουρανό

κοιτάζοντας, αναζητώντας τον μεγάλο απόντα.

Εξωανθρώπινες φωνές φωνάζοντας και φωνασκώντας

με τρόμο και λατρεία δέχονται τον Πρώτο Επιζώντα

την τελευταία (αν)αρχική ικμάδα της ζωής του αναζητώντας.

Καθώς κομμάτια οι σάρκες τους πέφτουνε στο χώμα

και το μυαλό τους σκίζεται με μαύρο κεραυνό

οι συνειδήσεις παίρνουνε του Θάνατου το χρώμα.