Κατηφόρισα το σούρουπο προς το λιμάνι

εκεί που οι ξένοι συναντιούνται, πουλάνε κι αγοράζουν.

Όλα παλλόντουσταν από επιθυμία

και μια πυκνή ομίχλη βάραινε τον αέρα.

Τώρα ποιός θα είναι ο μάρτυρας

μια κι η ομίχλη είναι τόσο πυκνή

και πού να δεις.

Είδα μια φίλη ακουμπισμένη με την πλάτη σ' ένα τοίχο

τα χέρια της είχε υψωμένα σε στάση ικεσίας,

το πρόσωπό της δεν μπορούσα να το δω.

Τα χέρια μου σήκωσα με οργή, μα τα κατέβασα ξανά.

Και σε μια πόρτα του τοίχου χωθήκαμε, που έβλεπε προς την δύση.

Τώρα, ποιός θα είναι ο μάρτυρας

μια κι είσαστε όλοι τόσο τυφλοί

και πού να δείτε.

Ο χρόνος αρχίζει να θολώνει εδώ, αλλά δεν έχει σημασία

Ιδού τα γεγονότα:

Πίσω από τον τοίχο ήταν ένας μεγάλος κήπος.

Παρέα με την φίλη μου τον διασχίσαμε

κι ήταν όλος πνιγμένος στ' αγριόχορτα

και στο κέντρο του, μια όμορφή πηγή στεκόταν,

η πηγή με το αθάνατο νερό.

Γονατίσαμε στην άκρη της πηγής,

το χέρι μου έβρεξα στο νερό κι εκείνη το δικό της.

Την ρώτησα: "Γιατρεύτηκες;"

Εκείνη ρώτησε: "Εσύ;"

Απάντησα: "Γιατρεύτηκα."

Κι εκείνη ανταπάντησε: "Ε, λοιπόν, γιατρεύτηκα κι εγώ."

Κι είπα: "Μωρό μου είσαι ψεύτρα, ψεύτρα, ψεύτρα!"

Τώρα, ποιός θα είναι ο μάρτυρας

μια κι είστε όλοι τόσο υγιείς

και πού να δείτε.

Τη φίλησα μια, τη φίλησα δυό και κίνησα να φύγω.

Το χέρι της έφερε στο πρόσωπο και το κατέβασε ξανά.

Της είπα: "Το χέρι σου θα με στοιχειώσει"

κι έφυγα προς την πόλη κι εκείνη προς τον ήλιο.

Και τώρα, ποιός θα είναι ο μάρτυρας,

μια κι είστε όλοι τόσο καθαροί

και πού να δείτε.

Ποιός θα είναι ο μάρτυρας

τώρα που οι φίλοι σου βρίσκονται παντού

και οι εχθροί σου δεν νοιάζονται για σένα.