Εδώ, στη μέση του άλματος

στην εκφορά της αρχιλέξης,

στον μετεωρισμό του εκκρεμούς

αφουγκράζομαι, αναδιπλώνομαι,

κοσκινίζω την άμμο της μικρής ζωής μου.

Μικρά ασήμαντα λόγια,

καρπός μικρών ασήμαντων σκέψεων,

σε μια μικρή πόλη, σε μια μικρή χώρα,

σ' ένα μικρό πλανήτη με μικροσκοπικούς κατοίκους,

αναγιγνώσκω τις εγγραφές της μουσικής μου.

Εδώ, στην άκρη του γκρεμού,

στου ποταμού την άκρη, καταράχτης,

στην δίνη της κοινότητας, ασημαντότητας

στον εαυτό μου μέσα κουλουριάζομαι,

ανύποπτο θύμα του εγωισμού μου.