Κοίτα, στο βάθος του ορίζοντα περάσανε

τούτα τα φώτα που οι αγγέλοι τα ξεχάσανε.

Κοίτα, στην άμμο της ερήμου πως θαφτήκανε

παλιές ελπίδες, όνειρα, χαθήκανε.

Μια δύση κόκκινη, βαθύ απόγευμα βρεθήκαμε

θαμπή χαρά, θολή χαρά μαζί γευτήκαμε.

Μικρό δεινοσαυράκι μας κοιτά, θλιμμένα,

χρόνια, αιώνες λησμονιάς στην έρημο θαμμένα.

Πώς θα περάσει μια ζωή περίεργη, ανίερη

αταίριαστη θά ΄ναι η μουσική και γκρίζα.